Po tym, jak zaczęłam tę serię, spłynęło do mnie kilka próśb o sprawdzenie informacji nie tylko o kamienicach, ale i domach. Uznajmy zatem hasło „kamienica” za umowne w tej serii, w której chodzi w końcu o odkrywanie historii Stołczyna.
Ulica Osadników
Jak do tego tematu przysiadłam, wydawało mi się, że nie powinno być to bardzo problematyczne, gdyż ulica Osadników, jak i całe to osiedle – Warszawska, Witosa, Osadników – to dość młody twór z przełomu lat 20-30, więc nie trzeba grzebać w najstarszych księgach adresowych. Bardzo się nie pomyliłam, ale moja nadzieja, że numeracja tam jest niezmieniona, okazała się płonna.
Mapy
Domy na Osadników pojawiły się w latach 30. Z tego czasu w zasadzie mam jedną mapę. Niestety, jak na złość na tej mapie z 1938 r. akurat to konkretne miejsce, które nas tu interesuje, zasłonięte jest literką „K” z napisu „Kratzwieck”…
Książki adresowe
Numer pierwszy na Ringstrasse (bo tak nazywała się ta ulica przed wojną) pojawia się w 1933 r. i jest tam tylko on jeden, zatem można założyć, że to czas kiedy trwały tam budowy, gdyż w 1934 r. znajdziemy już pięć numerów domów. Siedem numerów nieparzystych, w tym szukany nr 7, pojawia się w księgach w 1938 r., zatem ulicę Osadników też objęła akcja zmiany numerów. Po krótkich analizach można stwierdzić, że dzisiejszy nr 7, to przedwojenna 4.
Będzie mi miło, jeśli zechcesz wesprzeć moją działalność, stawiając wirtualną kawę.
Osadników 7
Jako nr 4 pojawia się w księdze w 1934 r. Jako właściciel i zapewne mieszkaniec domu widnieje G. Draeger, a jako kolejni mieszkańcy: Grasseger W. – asystent biurowy oraz Papstein F. – robotnik.
W 1935 r. przy nazwisku Grasseger pojawia się dookreślenie jego biurowej pracy jako rejestrator. Zmienia się natomiast drugi mieszkaniec i był to: Pribbernow B. – robotnik.
To samo w 1936 r., znowu zmienia się drugi lokator i teraz jest to – Schroeder G. – stolarz/cieśla, który w 1937 r. mieszka tam dalej i określony jest jako mistrz stolarski/ciesielski.
W 1938 r. nastąpiła zmiana numeru na 7:
W takim układzie osobowym dom był zamieszkiwany do 1942 r., kiedy to na miejsce cieśli zamieszkuje w nim po prostu „pracownik” – F. Hinz.
W ostatniej księdze, z 1943 r. znajdujemy ten sam skład osobowy.
Podoba Ci się treść posta? Skomentuj lub podziel się ze znajomymi linkiem: https://stolczyn.com/2024/12/07/kartoteki-kamienic-3-osadnikow-7/
Zdjęcie
Szczęśliwie mamy jedną przedwojenną fotografię, na której wprawdzie słabo, ale widoczny jest omawiany dom. Widać na nim, że był to niski budynek, z mieszkalnym poddaszem.
Po wojnie
Bezpośrednio po zakończeniu działań wojennych rejon osiedla przy Warszawskiej/Witosa został przeznaczony dla pracowników huty, w tym kadry kierowniczej. Dom na Osadników 7 znalazł się w spisie, z czerwca 1946 r., mieszkań przydzielonych Hucie. Dowiadujemy się z niego, że był to dom z kuchnią i był podzielony na trzy mieszkania – jedno jednopokojowe i dwa dwupokojowe (co zgadza się z zapisami z przedwojennych ksiąg adresowych). W spisie tym znajdują się notatki, gdzie mieszkali jeszcze „obcy”, przez co można rozumieć zapewne Niemców. Dom na Osadników 7 stał pusty. Z opowieści obecnych mieszkańców wynika, że pierwszym osadnikiem tutaj był inżynier ze Śląska, który brał udział w odbudowie i uruchamianiu Huty, pan Wit.
Szczecin Stołczyn 
Dodaj komentarz